Rozwój słownictwa nie polega jedynie na zapamiętywaniu definicji. Dziecko potrzebuje wielokrotnych kontaktów ze słowem w różnych kontekstach, możliwości użycia go oraz powiązania z już posiadaną wiedzą. ASHA opisuje semantykę jako jeden z podstawowych obszarów języka, a trudności w tym zakresie mogą wpływać na rozumienie wypowiedzi i uczenie się treści szkolnych.
Nauczyciel może przed lekcją wybrać trzy lub cztery kluczowe słowa zamiast próbować wyjaśniać każde nowe pojęcie. Dobrze jest pokazać znaczenie na kilka sposobów: krótka definicja, przykład, obraz, przeciwieństwo i użycie w zdaniu. Przy słowie „przezroczysty” można pokazać szybę, folię i przedmiot nieprzezroczysty, a potem zapytać uczniów, co jeszcze może być przezroczyste.
Pomaga tworzenie sieci znaczeń. Jeśli poznajemy słowo „owoc”, można przyporządkowywać przykłady, cechy, miejsca występowania i czasowniki związane z jedzeniem czy przygotowaniem. Taka struktura ułatwia późniejsze wydobycie słowa z pamięci.
Warto też dawać czas na odpowiedź. Dziecko z trudnościami językowymi może znać pojęcie, ale potrzebować więcej czasu, by je znaleźć. Podpowiedź pierwszej głoski, wybór spośród dwóch odpowiedzi albo możliwość wskazania obrazka może pomóc bez wyręczania. Największą wartość ma słownictwo używane aktywnie podczas realnych rozmów i zadań.
Materiał ma charakter edukacyjny. Nie zastępuje indywidualnej diagnozy, konsultacji medycznej, psychologicznej ani logopedycznej.